poniedziałek, 20 października 2014

BŁOGOSŁAWIONY PAWEŁ VI



                  19 października 2014 r. papież Franciszek dokonał beatyfikacji jednego  ze swoich poprzedników - Pawła VI.  Giovanni Battista Enrico Antonio Maria Montini urodził się  26 września 1897 w Concesio, zmarł 6 sierpnia 1978 w Castel Gandolfo.  Był papieżem w okresie od 21 czerwca 1963 do 6 sierpnia 1978 r. Kontynuował prace Soboru Watykańskiego II rozpoczęte przez św. Jana XXIII. To on jako pierwszy dopuścił do udziału w pracach soboru  także kobiety. Wydał siedem encyklik, odbył kilka podróży zagranicznych , w tym do Ziemi Świętej. Działał na rzecz jedności chrześcijan. Za jego pontyfikatu wydano stosunkowo dużo medalików.  Natomiast nie znalazłam żadnego z okazji beatyfikacji. Medaliki tu przedstawiane, niestety nie są moją własnością , zdjęcia pochodzą od zaprzyjaźnionych kolekcjonerów lub z netu.


sobota, 18 października 2014

ŚWIĘCI - ŚW. JAKUB APOSTOŁ

ŚW. JAKUB APOSTOŁ



XVII w.


XX w., mosiądz.
Św. Jakub Starszy, zwany też Jakubem z Compstela. Syn Zebedeusza i Salome, brat Jana Ewangelisty, krewny Jezusa. Przed powołaniem trudnił się łowieniem ryb. Ścięty mieczem około 44 r., w VII w relikwie przeniesiono z Jerozolimy do Hiszpanii do miejsca zwanego Campo Stella ( Obóz Gwiazdy). Wkrótce powstało miasto, silny ośrodek pielgrzymkowy. W 1170 r. powołano zakon rycerski Św. Jakuba od Miecza, który miał za zadanie obronę pielgrzymów. Znakiem rycerzy jest krzyż św. Jakuba , zwany też Mieczem św. Jakuba . Zakon działa po dzień dzisiejszy, Wielkim Mistrzem jest obecny król Hiszpanii. Symbolem św. Jakuba jest muszla przegrzebka z wymalowanym czerwonym krzyżem- mieczem. Muszle prawdziwe i wykonane z metalu zawieszki zastępowały medaliki, które należą do rzadkości.


XX w.
współczesna


„Do najbardziej charakterystycznych znaków pielgrzymich należały muszle św. Jakuba. Jakub Starszy, spoczywający w Santiago de Compostella, był pierwszym z apostołów, który poniósł męczeńską śmierć. Być może dlatego Compostella stała się jednym z trzech najważniejszych celów pielgrzymek na terenie całej Europy. Popularność tego miejsca była tak duża, że mnich Aimeric Picaud napisał specjalny przewodnik poświęcony temu ośrodkowi - Liber Sancti Jacobi. Muszle sprzedawane pod katedrą początkowo były zbierane na przylądku Finisterre, później zaś wytwarzane. Stały się one najpierw symbolem sanktuarium, a następnie całego ruchu pielgrzymkowego. Ci, którzy pielgrzymowali do Compostelli, a później do Mont-Saint Michel w Normandii przypinali do opończy lub kapelusza muszlę (concha venera, conquille, Jacobsmuschel). O szczególnym znaczeniu elementów takich jak muszla i kostur świadczy np. słup w Gaskonii, na którym umieszczono te dwa atrybuty, jako drogowskaz wskazujący drogę do Compostelli”
                                                                                                M. Adamska

poniedziałek, 6 października 2014

ŚWIĘCI - DOMINIK, IZYDOR I IRMENGARDA



ŚW. DOMINIK SAVIO
Medalik z 1950 lub 1954 r.

Dominik Savio 1842-57. Był ministrantem, chłopcem głębokiej pobożności, członkiem I Oratorium św. Jana Bosco w Turynie. Wraz z kolegami z Oratorium założył Towarzystwo Niepokalanej. Zmarł mając zaledwie 15 lat. Beatyfikowany w 1950,  a kanonizowany w 1954 r. Patron dzieci i młodzieży. Wizerunki wzorowane na fotografii. 

ŚW. IZYDOR
Św. Izydor Oracz. 1080-1130. Urodził się w Madrycie, ale bieda wygnała go szukać zarobku na wsi. Został parobkiem. Był bardzo pobożny i często orząc porzucał woły i szedł modlić się pod krzyżem, wtedy aby nie było zaniedbań w pracy orał za niego Anioł. Beatyfikowany w 1619, kanonizowany w 1622 r. patron rolników. Medalik kanonizacyjny przedstawia go wraz z pozostałymi świętymi kanonizowanymi razem z nim : Ignacym Loyolą, Franciszkiem Xawerym, Teresą z Avili i Filipem Neri. W 1860 r. w Polsce wybito kilka medalików ze św. Izydorem sygnowanych IB oraz WL.
 
Medalik z 1860 r. , sygnowany WL (Wilhelm Lange)


ŚW. IRMENGARDA Z  CHIEMSEE
Opatka benedyktynek w Chiemsee. Córka Ludwika Niemieckiego, żyła w latach 831-866. Kanonizowana w 1929 r. Jej atrybutami są habit benedyktyński, korona, laska opatki, serce na dłoni.
 
Prawdopodobnie medalik kanonizacyjny


wtorek, 30 września 2014

ŚWIĘCI - ŚW. JAN Z DUKLI



XVIII w.

Jan urodził się ok. 1414 r.  w Dukli w rodzinie mieszczańskiej. W młodości przebywał w pustelni na wzgórzu Zaśpit w Trzcianie koło Dukli. Opuściwszy pustelnię (ok. 1434) wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych – franciszkanów. Studiował w Krakowie. W zakonie pełnił funkcję gwardiana klasztoru w Krośnie w latach 1438-1440 oraz od r. 1444 we Lwowie .Pełnił też urząd kustosza kustodii - przełożonego franciszkańskiego okręgu lwowskiego.
W wieku 60 lat przeszedł do bernardynów, którzy mieli surowszą regułę. Pełnił tam również funkcje kaznodziei i spowiednika w klasztorach w Poznaniu i Lwowie. Pod koniec życia poważnie chorował i utracił wzrok. Zmarł i został pochowany we Lwowie w tamtejszym kościele bernardyńskim. Obecnie główne relikwie znajdują się w rodzinnej Dukli.
Wg relacji zawartej w szkicu historycznym "Oblężenie Lwowa w roku 1648" Ludwika Kubali, św. Jan z Dukli przyczynił się do ocalenia Lwowa przed wojskami Chmielnickiego i Tuchajbeja . Pamiątką tego wydarzenia było wystawienie  w 1649 r. kolumny z figurą świętego i stosownym napisem. .
W 1733 r. papież Klemens XII ogłosił Jana z Dukli błogosławionym. Kanonizował go papież Jan Paweł II w Krośnie 10 czerwca 1997 r. 

srebro, od 1997 r.

wtorek, 23 września 2014

NA GORĄCO




         Dzisiaj w poczcie dostałam zdjęcie pięknego medalika. XVIII w. To jeden z medalików wybitych na koronację (ale nie koronatka) obrazu Matki Boskiej Bolesnej w Jarosławiu, Diecezja Przemyska. Koronacja miała miejsce w 1755 r.  Data koronacji sama mówi o wadze sanktuarium w Jarosławiu. To zaledwie 14ty wizerunek koronowany w naszym kraju.
         W katalogu Rewolińskiego nr. 483.  Na rewersie widzimy św. Ignacego Loyolę, jako, że to Jezuici opiekowali się sanktuarium.
         Zdjęcia użyczył kolega Tomek D., który jest właścicielem medalika. Dziękuję Tomku.



niedziela, 21 września 2014

REPRINT




         To chyba właściwa nazwa dla nowych medalików wybitych starą sztancą.  Wahałam się jak je nazwać, bo nie są to przecież podróbki, ale też nie oryginały.
         Kupiłam je na Jarmarku Cysterskim, który odbywa się w dniach 20-21 września br. w Pelplinie. Sprzedawca zapytany o nie powiedział, że kolega prosił go o ich sprzedanie i nic na temat ich pochodzenia nie wie. Są w stanie menniczym, odpada więc przechowanie wybitych medalików w jakimś pojemniku przez pięćdziesiąt czy siedemdziesiąt parę lat, aluminium by zmatowiało.
         Medalików jest dziewięć. Dzięki nim o wiele łatwiej będzie identyfikować stare medaliki. Dwa z nich ma niemieckie napisy, a jeden sygnaturę ale tak małą, że mam kłopot z odczytaniem.
św. Agnieszka, Niech Dziewica Maryja wraz ze swym Dzieciątkiem nam błogosławią.
Szkaplerz karmelitański
Matka trzykroć przedziwna i Ojciec Jakub Rem (Ruch Szensztacki)
św. Antoni Padewski i św. Franciszek z Asyżu
Matka Boska Bolesna i św. Gabriel
pamiątka z Betlejem
Medalik z kanonizacji 1954 r.
Medalik między 1939 a 1958
Medalik z sygnaturą. Medalik ma związek z koronką do krwawych łez Matki Najświętszej.
Sygnatura DEPOSE oznacza wzór zastrzeżony, na wyrobach Francuskich. 


środa, 10 września 2014

ŚWIĘCI - JACEK ODROWĄŻ



ŚW. JACEK ODROWĄŻ


                                                                   medalik XVII-XVIII w.

 Św. Jacek Odrowąż. Urodził się w Kamieniu Śląskim w 1183 r. Był krewnym biskupa krakowskiego Iwo Odrowąża, który zadbała o wykształcenie krewniaka. Św. Jacek był między innymi uczniem Wincentego Kadłubka. Studiował także w Paryżu i we Włoszech, gdzie wstąpił do zakonu św. Dominika, który przyjmował go osobiście do klasztoru w Bolonii. Po roku nowicjatu powrócił do Polski i wraz z kilkoma braćmi założył pierwszy klasztor dominikański w Polsce. Założył liczne klasztory w całym kraju od Krakowa począwszy, przez Gdańsk, Puck, Elbląg, Toruń. Następnie ruszył na Ruś i dotarł aż do Moskwy. Przebywał w Kijowie podczas najazdu Tatarów. Wiąże się z tym legenda o uratowaniu figury Matki Boskiej. W 1242 r. powrócił do Krakowa, gdzie zmarł w 1257 r.
Beatyfikowany w 1427 r., a kanonizowany w 1594. Jego relikwie znajdują się w kościele dominikanów w Krakowie.