Będzie mi miło, jeśli zechcecie skomentować wpis i podzielić się refleksją na jego temat.
Oczywiście komentarze proszę umieszczać pod aktualnym postem. Nie zobaczę komentarza umieszczonego pod postem z przed kilku lat, a nawet miesięcy. :)

wtorek, 13 listopada 2018

ŚW. WIKTOR W JANOWIE PODLASKIM

          Następny bardzo ciekawy medalik od p. Krzysztofa, to pamiątka wprowadzenia do katedry w Janowie Podlaskim relikwii św. Wiktora, patrona Diecezji Podlaskiej w 1859 r. (1858?)




"Jest rok 1858. Janów Podlaski świadkuje wielkim uroczystościom religijnym. Pośród tłumów wiernych wprowadzone zostają do kościoła katedralnego, kolegiaty p.w. Św. Trójcy, relikwie świętego Wiktora, męczennika za wiarę z czasów prześladowań religijnych w Cesarstwie Rzymskim III wieku naszej ery. To wydarzenie ma dla „nowej” Diecezji Podlaskiej, bo powołanej ledwie 40 lat wcześniej, kolosalne znaczenie. Już w swoim początkowym okresie musiała ona przezwyciężać różnorodne trudności, związane głównie z integracją terytorialną.

Wprowadzenie relikwii Św. Wiktora To przypadek czy „palec boży”? Kilka lat wcześniej odkryto w rzymskich katakumbach grób męczennika z III wieku – św. Wiktora. Jak głoszą podania obok szczątków znajdowało się naczynie z krwią W roku 1857 biskup Beniamin Szymański zwrócił się do papieża Piusa IX o ofiarowanie katedrze janowskiej relikwii męczennika – patrona ziemi podlaskiej. Prośba została spełniona. Relikwie przywiozła do Warszawy Augustowa Potocka, właścicielka dóbr w Międzyrzecu Podlaskim. Tam po odprawieniu nieszporów przy udziale wiernych relikwie pozostawiono do następnego dnia. W niedzielę 5 czerwca po mszy świętej w uroczystej procesji przeniesiono relikwie do rogatek Warszawy. W uroczystościach uczestniczyli obok biskupa Beniamina Szamańskiego arcybiskup warszawski. Stamtąd relikwie na specjalnym wozie rozpoczęły podróż do Janowa Podlaskiego. W trakcie tej swego rodzaju peregrynacji w czasie postojów odprawiano msze, w których uczestniczyło wielu wiernych."  Tygodnik Podlaski

Nie wiem tylko dlaczego na medaliku jest rok 1859, a w tekście z Tygodnika Podlaskiego 1958.
Dzięki dociekliwości Madzi/Lenki wiem, że w Tygodniku Powszechnym nastąpił błąd w druku.

piątek, 9 listopada 2018

SANKTUARIUM MARYJNE W SZYDŁOWIE NA ŻMUDZI

            Od Pana Krzysztofa dostałam kilka zdjęć bardzo interesujących medalików. Trzy z nich dotyczą Litwy. Dwa to medaliki dotyczące Wilna i matki Boskiej Ostrobramskiej zwanej też Matką Miłosierdzia.




        Ale jeden  medalik choć nieco późniejszy jest najciekawszy.
To medalik Matki Boskiej Szydłowskiej ze Żmudzi.



           Szydłów (dzisiaj Sziluva) leży niedaleko Rosień na Żmudzi. Od XVII w. istnieje tam sanktuarium pielgrzymkowe zwane litewskim Lourdes. Istnieje legenda, że w czasach reformacji katolicki kościół został zburzony.  W początkach XVII , gdzieś pomiędzy 1606 a 1612 r. miała się pastuszkom objawić płacząca niewiasta z dzieckiem na ręku. Dzieci opowiedziały o tym dorosłym. Kalwiński diakon i nauczyciel poszli na pole i zobaczyli ową kobietę, która skarżyła się, że w miejscu kultu jej Syna rośnie zboże. Kopiąc w tym miejscu ludzie znaleźli skrzynię z fragmentami wyposażenia zniszczonego kościoła, w tym obraz Maryi z Dzieciątkiem. W 1622 r. katolicy odzyskali tę ziemię. W latach 1760-86 wybudowano murowany kościół, a wkrótce po poświęceniu go odbyła się uroczystość Koronacji obrazu. Odtąd sława sanktuarium rosła i było to największe miejsce pielgrzymkowe na całej Litwie.


Całą ciekawą historię tego sanktuarium opisał p. Józef Poklewski 

 http://apcz.umk.pl/czasopisma/index.php/AUNC_ZiK/article/viewFile/AUNC_ZiK.2014.006/5735

piątek, 12 października 2018

SZKLANE MEDALIKI Z CZĘSTOCHOWY CZ. 2

          Pan Andrzej poszperał w swoich zasobach i mogę Was dziś uraczyć drugą porcją szklanych medalików. 
           Zauważcie, że miały bardzo różne kształty i czasem też mniej ozdobne oprawy.
         Okazuje się też, że wytłoczenia były malowane dla lepszej widoczności obrazu.
        Ten okrągły medalik z zielonego szkła, przedstawiający Matkę Boską Częstochowską i klasztor jest bez napisów, ale wytłoczenia miał malowane, chyba złota farbką.
           Tego medalika zachowała się tylko jedna połówka z napisem S.M. CZESTOCHOWSKA, również widać ślady farby.


            
            Tu mamy dwa medaliki z bezbarwnego szkła, oprawne w ramki miedziane .



                 
                       Jeden owalny, drugi w kształcie łezki.



            Medalik owalny zawiera dwa obrazy. Po jednej stronie Matka Boska Częstochowska, po drugiej św. Józef z Dzieciątkiem
Napis jest w języku francuskim! 
S.JOSEPH MODELE DE PURETE P.P.N - tłumaczenie: św. Józefie wzorze czystości módl się za nami.





                            Po drugiej stronie nie ma napisu.


           Natomiast medalik w kształcie łezki z jednej strony ma wizerunek częstochowski z napisem SANTA MARIA CZESTOCHOWSKA, a z drugiej wizerunek św. Antoniego i napis. SANCTUS ANTONIUS

           Nie jednemu kolekcjonerowi tymi skarbami podniosłam ciśnienie. Sama też trochę pozieleniałam z zazdrości. A to jeszcze nie wszystkie skarby , bo Pan Andrzej ma XIX wieczne szklane różańce, szklane XIX w. koraliki w tym słynne dżety, krzyżyki. 
Mam nadzieję, że wkrótce będę mogła te skarby pokazać po renowacji w gablocie. 

wtorek, 9 października 2018

SZKLANE MEDALIKI Z CZĘSTOCHOWY

          Jedną z ciekawostek dotyczących biżuterii ludowej jest ozdabianie jej dewocjonaliami. Znane powszechnie są pierścionki z motywami religijnymi.
 
Muzeum Etnograficzne

          Dziś będzie o ozdabianiu korali do stroju ludowego.

 
Muzeum Etnograficzne

          Po raz pierwszy sznury korali ozdobione krzyżem oglądałam w Krakowskim Muzeum Etnograficznym. Widywałam też korale ozdobione medalikiem, zwykle jednym. 
 
Muzeum Etnograficzne

            Tym razem byłam zaskoczona ponieważ medaliki z paciorkami stanowią prawdziwy naszyjnik.
Żona pana Andrzeja K. odziedziczyła korale po przodkach. Otrzymała je niestety już w opłakanym stanie, poprzerywane sznury. Trudno ocenić ile ich było i jaki był ich pierwotny układ.



           Drugim zaskoczeniem był fakt, że medaliki są szklane. Nie obrazki oprawione w szkło i metalową ramkę, ale odlewane szklane jakby odwrotki pieczęci.

                                Szklany medalik
 
prawa i lewa strona połówki medalika

         Medalik składa się z dwóch takich połówek oprawiony jest w ramkę z miedzianego, posrebrzanego drutu. Medaliki są ze szkła zarówno białego jak i kolorowego. 


           Zachowało się ich osiem, przy czym Pan Andrzej poinformował mnie, że ma jeszcze kilka połówek bez ramek i kilka mu się potłukło. Siedem z ośmiu medalików ma kształt serca.


Takie są dwa
jeden
jeden
Niebieskie są dwa
jeden

        Jeden, przezroczysty (biały) jest owalny i przedstawia Matkę Boską z Dzieciątkiem , najprawdopodobniej Chełmską, sądząc po układzie Dzieciątka.


           Do korali, które także są szklane doczepiony był również krzyżyk. Nie jest on jednak z tego samego okresu co medaliki, ewidentnie pochodzi z XX w.

           Natomiast medaliki są bardzo rzadko spotykane. Wyrabiano je w Częstochowie być może już od XVIII w., a na pewno w I połowie wieku XIX w. Potwierdzeniem są wykopaliska na Reducie Ordona w Warszawie, gdzie wykopano taki medalik. A właściwie połowę bez metalowej ramki.


Medalik z Reduty Ordona

        Medaliki  p. Andrzeja są świetnie zachowane i mam nadzieję, że po rekonstrukcji, będę mogła zamieścić zdjęcie odrestaurowanych już korali.

          Dziękuję p. Andrzejowi za możliwość pokazania Wam tego skarbu i p. Adamowi za pomoc w datowaniu.  

      Teraz będę marzyć, że kiedyś taki okaz trafi i do mojej kolekcji.

środa, 1 sierpnia 2018

MATKA BOSKA W OŁOMUŃCU

           Zostałam zaproszona na platformę kolekcjonerską Owentic. To nowa platforma dla kolekcjonerów i hobbystów, którzy chcę prezentować swoje zbiory w sieci. Przy okazji przygotowywania zdjęć swoich medalików wpadłam na nowy trop. Medalik, który, ktoś zidentyfikował mi jako MB Bardzka ( Warta) okazał się być
czeskim medalikiem dotyczącym Ołomuńca. Medalik datuję na XVII -XVIII w. Zrobiony jest z brązu, ma wymiary 39x30 mm z uszkiem.

Svatý Kopeček na obrzeżach Ołomuńca to miejsce kultu Maryjnego, którego udokumentowane trwanie sięga XVII w., a legendarne nawet XI w. Związane jest z klasztorem OO Norbertanów. 

Więcej medalików MB Svatokopeckiej znajdziecie na stronie

 https://www.lovecpokladu.cz

Trzeba w wyszukiwarkę wpisać svatokopecka

czwartek, 3 maja 2018

Matka Boska Chełmska

        Chełm w Diecezji Lubelskiej szczyci się sanktuarium maryjnym na Chełmskiej Górze. Czczony jest tam bizantyjski wizerunek Matki Boskiej z Dzieciątkiem z IX w.,   koronowany w 1765 r. Ikona zwana: Strażniczką Kresów, Bogurodzicą Unitów, Czarną Panienką, Madonną Wojenną. Ten ostatni tytuł wiąże się z wojennymi peregrynacjami obrazu.  Jan Kazimierz miał obraz pod Beresteczkiem, w swoich obozach mieli ja królowie Michał Korybut Wiśniowiecki i Jan III Sobieski. W czasie Insurekcji sanktuarium odwiedził Tadeusz Kościuszko. 

         Wreszcie obraz zaginął w zawierusze I Wojny Światowej. W 1938 r. sporządzono kopię, której koronacja nastąpiła w 1946 r. Następna odbyła się w 1957 r. po kradzieży koron.
Prawdziwa ikona odnalazła się po II Wojnie  Światowej w Muzeum Ikony Wołyńskiej w Łucku.
           Od kolegi Roberta dostałam w prezencie kilka ciekawych medalików. Były wśród nich dwa jednakowe medaliki Matki Boskiej Chełmskiej, prawdopodobnie z czasów sporządzenia kopii cudownego obrazu. Niestety stan obydwu jest dosyć słaby i rewersy są mało czytelne.

niedziela, 22 kwietnia 2018

DARY PANI JOLANTY

         Pisałam już nie raz, że moja kolekcja składa się w większości z medalików podarowanych mi przez rodzinę, przyjaciół i znajomych, a czasem zupełnie nieznajomych. Jakiś czas temu zostałam obdarowana przez niezwykle sympatyczną panią Jolantę L., która odwiedzając mój lalkowy blog, zajrzała też na "W kręgu sacrum" . Postanowiła podarować mi dewocjonalia należące kiedyś do członków jej rodziny. Małą książeczkę do nabożeństwa, różańce i kilka medalików.


         Wśród nich znajdowały się także ciekawostki.
To Szkaplerz Częstochowski z lat 20-30tych ubiegłego wieku, wykonany w Lyonie, w słynnej firmie Penin - Poncet.  O firmie już wspominałam w poście o sygnaturach.


Z tego samego okresu medalik Matki Boskiej Saletyńskiej, myślę, że również wykonany we Francji, z racji kolorowego szkiełka charakterystycznego dla tych wyrobów. Matce Bożej Saletyńskiej mam zamiar poświęcić osobny post.


Medalik z Kongresu Eucharystycznego, niestety nie podano  w jakim mieście i w którym roku.
" W naszym kraju pierwszy diecezjalny kongres eucharystyczny odbył się w dn. 25-26 czerwca 1927 r. w Inowrocławiu, natomiast I Kongres Krajowy przeprowadzono w dn. 26-29 czerwca 1930 r. w Poznaniu. W okresie międzywojennym zorganizowano w Polsce prawie 60 kongresów diecezjalnych – ostatnie w 1937 r. w Lublinie, Płocku i Bydgoszczy."  (za liturgia.wiara.pl)


           Być może dotyczy I Kongresu Krajowego.

           Pozostałe medaliki pochodzą z II połowy XX w.