REPRINT

         To chyba właściwa nazwa dla nowych medalików wybitych starą sztancą.  Wahałam się jak je nazwać, bo nie są to przecież podróbki, ale też nie oryginały.

         Kupiłam je na Jarmarku Cysterskim, który odbywa się w dniach 20-21 września br. w Pelplinie. Sprzedawca zapytany o nie powiedział, że kolega prosił go o ich sprzedanie i nic na temat ich pochodzenia nie wie. Są w stanie menniczym, odpada więc przechowanie wybitych medalików w jakimś pojemniku przez pięćdziesiąt czy siedemdziesiąt parę lat, aluminium by zmatowiało.

         Medalików jest dziewięć. Dzięki nim o wiele łatwiej będzie identyfikować stare medaliki. Dwa z nich ma niemieckie napisy, a jeden sygnaturę ale tak małą, że mam kłopot z odczytaniem.

św. Agnieszka, Niech Dziewica Maryja wraz ze swym Dzieciątkiem nam błogosławią.

Szkaplerz karmelitański

Matka trzykroć przedziwna i Ojciec Jakub Rem (Ruch Szensztacki)

św. Antoni Padewski i św. Franciszek z Asyżu

Matka Boska Bolesna i św. Gabriel

pamiątka z Betlejem

Medalik z kanonizacji 1954 r.

Medalik między 1939 a 1958

Medalik z sygnaturą. Medalik ma związek z koronką do krwawych łez Matki Najświętszej.
Sygnatura DEPOSE oznacza wzór zastrzeżony, na wyrobach Francuskich. 

MEDALIKI ŚWIĘTYCH 1

ŚW. AGATA

Święta Agata (235-251) pochodziła ze znakomitego rodu, z Katanii na Sycylii. Jej imię z greckiego oznacza "dobra”. Męczennica za wiarę, torturowana i rzucona na rozpalone węgle, w ten sposób poniosła śmierć  w roku 251, za panowania rzymskiego cesarza Decjusza ( mając zaledwie 16 lat).  W średniowieczu uznawano św. Agatę za patronkę chroniącą od ognia i wybuchu wulkanu. Za swoją patronkę uważali ją także rzemieślnicy trudniący się sztuką ludwisarską (odlewali dzwony, lufy działowe, posągi, świeczniki). W ikonografii przedstawiana jest z palmą (męczeństwo) , wulkanem, narzędziami tortur.

 Święta Agato, módl się za nami, miedź srebrzona, XVII/XVIII w

Św. Agato módl się za nami, srebro, XIX/XXw.

ŚW. AGNIESZKA

Aluminium, początek XX w.

Agnieszka Rzymianka 291-304. Córka bogatych Rzymian, chrześcijan. Śliczna dzieweczka spodobała się synowi prefekta Rzymu Symfoniusza, tak bardzo, że zapragnął się z nią ożenić. Agnieszka jednak od dzieciństwa ofiarowała się Bogu. Na propozycję małżeństwa odpowiedziała, że jest zaręczona z innym, bogatszym młodzieńcem. Wkrótce wyśledzono jednak, że jest chrześcijanką. Została aresztowana, nie wyrzekła się jednak wiary i została skazana na śmierć na stosie. Ogień jednak nie chciał się palić, zginęła od ciosu mieczem. Jej kult rozwinął się, gdy za przyczyną modlitwy na jej grobie wyzdrowiała Konstancja , córka Konstantyna Wielkiego, który rozkazał nad jej grobem wznieść kościół. Przedstawiana jest z barankiem na ręku, co ma podwójny wydźwięk : agnus – baranek i Baranek – Jezus oblubieniec, z palmą męczeństwa lub w podwójnej koronie jako dziewica i męczennica.