MATKA BOSKA ŻYROWICKA I BŁOGOSŁAWIONY JOZAFAT

         Dzisiejszy post zawdzięczamy koledze Tadeuszowi W., Który zgodził się podzielić z nami swoim przepięknym medalikiem. Dziękując mu, chcę równocześnie podziękować wszystkim, którzy przyczyniają się do działalności mojego bloga. Czasem z powodu nadmiaru obowiązków nie jestem w stanie pokazać Wam wszystkich napływających zdjęć, ale staram się dzielić tymi najbardziej wyjątkowymi. Dziś będzie to medalik Błogosławionego ( obecnie świętego) Jozafata  i Matki Boskiej Żyrowickiej.

Jozafat Kuncewicz urodził się w prawosławnej  rodzinie we Włodzimierzu Wołyńskim  około 1580 lub 1584 r. Na chrzcie otrzymał imię  Jan.  W młodym wieku wyjechał do Wilna , gdzie przygotowywał się do zawodu kupca . W mieście tym zetknął się pierwszy raz z ideą unii Kościołów katolickiego i prawosławnego. Idea ta została zrealizowana na terytorium I Rzeczypospolitej w 1596 poprzez zawarcie unii brzeskiej.

Jan Kuncewicz początkowo uczył się w prawosławnej szkole brackiej, gdzie jako wyróżniający się uczeń został zauważony przez jezuitów  wileńskich.  Za ich radą wstąpił do bazyliańskiego  klasztoru Trójcy Świętej w 1604, przyjmując imię zakonne Jozafat. Już jako nowicjusz studiował teologię pod kierunkiem rektora klasztornej szkoły Piotra Suromiatnyka, a następnie u jezuitów z Akademii Wileńskiej. Na kapłana unickiego został wyświęcony w 1609. W 1614 został archimandrytą klasztoru bazylianów w Wilnie.

Przyczynił się do zorganizowania bazyliańskiego nowicjatu w klasztorze w Byteniu i do organizacji unickiego życia mniszego w klasztorze w Żyrowicach, dawnym monasterze prawosławnym przejętym przez unitów w 1613. Klasztor ten dzięki jego staraniom stał się jednym z największych ośrodków pielgrzymkowych we wschodniej Rzeczypospolitej.

        

Tutaj czczona jest cudowna ikona Matki Boskiej Żyrowickiej

O Ikonie:

W otoku napis literami greckimi

         Jej objawienie miało miejsce prawdopodobnie w 1470 r. , w okolicach miejscowości Żyrowice . W lesie  wśród gałęzi gruszy pasterze ujrzeli niezwykle jasne światło. Pochodziło ono od niewielkiej ikonki Matki Bożej, wyrzeźbionej w kamieniu o wymiarach około 6 na 5 cm.  Na miejscu znalezienia wkrótce wybudowano cerkiew, która spłonęła w 1520 r. Obawiano się, że spłonęła także ikona. Jednak odnalazła się. Pewnego
razu dzieci ujrzały stojącą na kamieniu "pannę niezwykłej urody" trzymającą w dłoniach zaginioną ikonę. Na tym miejscu zbudowano murowaną cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej i monstyr Żyrowicki, którym w latach 1613-1839 władali bazylianie. W tym czasie rozkwitł kult żyrowickiej ikony i ruch pielgrzymkowy. Do dziś Żyrowice są największym ośrodkiem pielgrzymkowym na Białorusi.

W 1618 r. Jozafat Kuncewicz  został arcybiskupem połockim. W 1620 roku patriarcha jerozolimski Teofan III nielegalnie (uznawany był jedynie Kościół unicki) wyświęcił dla Kościoła prawosławnego w Rzeczypospolitej nowych biskupów, którzy zaczęli podburzać prawosławnych i  organizować opór przeciwko aktywności Jozafata Kuncewicza. W październiku 1623 arcybiskup Połocka udał się do Witebska, by po raz kolejny podjąć próbę odzyskania kontroli nad sytuacją religijną w mieście. 12 listopada 1623 został w mieście zamordowany przez tłum prawosławnych mieszczan. Ciało hierarchy wrzucono do Dźwiny. Po sześciu dniach zostało wyłowione z rzeki i przewiezione do katedry unickiej w Połocku.

W 1642 papież Urban VIII beatyfikował Kuncewicza, a w 1867 Pius IX ogłosił go świętym w całym Kościele katolickim, pierwszym w historii wywodzącym się z Kościoła unickiego. Św. Jozafat Kuncewicz jest patronem Litwy,Wilna , Rusi i zakonu Bazylianów.. Atrybuty to: topór, paliusz i gałązka palmowa - znak męczeństwa.

B. JOSAPHAT MARTYR -  Błogosławiony Jozafat męczennik

Medalik Błogosławionego Jozafata i Matki Boskiej Żyrowickiej jest prawdopodobnie medalikiem beatyfikacyjnym (XVII w.)  wybitym w Rzymie na tę uroczystość. U Rewolińskiego znajdujemy dwa inne medaliki ze św.  Jozafatem i Matką Boską Żyrowicką – nr 1015 i 1016 oraz jeden medalik z Matką Boską Żyrowicką i św. Bazylim.

(Informacje na podstawie tekstów z netu, zwłaszcza Wikipedii)