SANKTUARIA KRESOWE - ŁUCK, WILNO

ŁUCK

Łuck na Ukrainie. Miasto nad rzeką Styr, dawna stolica Wołynia. Tu czczony był w kościele Dominikanów obraz Matki Boskiej Różańcowej. Obraz ten biskup B. Maciejowski dostał w darze od papieża Klemensa VIII. Obraz był koronowany w 1749 r. W 1794 r. w wielkim pożarze miasta kościół spłonął. Obraz jednak został uratowany i umieszczony  w jedynym ocalałym kościele Jezuitów. Niestety obraz spłonął w  następnym pożarze, w 1925 r.

Koronatka Matki Boskiej Łuckiej  1749 r.

WILNO

Ostra Brama

W kaplicy Ostrej Bramy w Wilnie czczony jest wizerunek  Matki Boskiej Miłosiernej, przedstawiający Maryję w półpostaci ze skrzyżowanymi rękami na piersiach. Namalowany na dębowych deskach w XVII w. obraz początkowo wisiał wprost na murze, tak jak poprzedni zmówiony przez Aleksandra Jagellończyka. Dopiero później znalazł się w kaplicy nad bramą, w 1671 r. otrzymał kute srebrne, pozłacane sukienki oraz aureolę o 42 promieniach oraz u dołu księżyc. Uroczysta koronacja odbyła się jednak dopiero w 1927 r. Z tej okazji wybito liczne medaliki, ale medaliki MB Ostrobramskiej były emitowane już o wiele wcześniej. Najwięcej znanych pochodzi z XIX w. Na rewersie często widzimy nieistniejącą już kapliczkę Jezusa Miłosiernego na Snipiszkach zniszczoną przez komunistów.

1. litery M.P M.O na pierwszym medaliku to skrót Najświętsza Panna Maria Ostrobramska, XIX w.

2. XIX/XX w.

3- 4. sygnowany, Paweł Bitschan.XIX w.

5.  srebro, sygnowany Aleksander Magnus XIX w.

6. srebro, sygnowany F.J? (nieznany rytownik), na rewersie AR 84 (Antoni Rykert?)  XIX w.

SANKTUARIA KRESOWE - BIAŁYNICZE, BERDYCZÓW

BIAŁYNICZE

Białynicze obecnie leżą na Białorusi, 46  km od Mogilewa. Historia sanktuarium związana jest z rodziną Sapiehów. Książę Lew Sapieha sprowadził do Białynicz karmelitów, zbudował klasztor i kościół. Wizerunek  Matki Boskiej Białynickiej  był czczony co najmniej od roku 1634. Jednakże, z powodu wojen w latach 1655-1770,  przechowywano go w twierdzy w Lachowiczach. Choć papież Benedykt XIV wyraził zgodę już w 1756 r. Z powodu wojny koronację trzeba było odłożyć do 1761 r.. Obraz powrócił w 1770 r.  do nowo wybudowanego kościoła w Białyniczach,  już jako obraz koronowany. Ale to nie koniec tułaczki cudownego obrazu . W 1832 r. władze carskie zamknęły klasztor karmelitów. Po Powstaniu Styczniowym, bojąc się represji, wierni ukryli oryginał, w kościele wieszając kopię. W 1876 r. kościół został przekazany cerkwi prawosławnej. Dalsze losy cudownego obrazu nie są znane.

                                                              Koronatka  z 1756 r.

BERDYCZÓW

XVIII w. u Rewolińskiego nr 24

Dziś Berdyczów leży na Ukrainie. Sanktuarium istnieje od 1626 r. Czczona jest tam kopia wizerunku  Matki Bożej Śnieżnej. Obraz koronowano w 1756 r. Ponowna koronacja po kradzieży koron miała miejsce sto lat później.

Korony podarowane przez Piusa IX nałożono w 1854 r., sygnowany IB ( Jan Bitschan)

                                        XIX w. Sygnowany P.B (Paweł Bitschan)

                                                                                                                                                                                                                                            

                                                                                                                                                                      

                                                                     XIX/XX w.

SANKTUARIA UTRACONE - WILNO

KAPLICZKA NA  SNIPISZKACH W WILNIE

Koniec XIX w., sygnowany Paweł Bitschan

Jednym z bardziej niezwykłych miejsc kultu była kapliczka z Cudownym Chrystusem w Wilnie Snipiszkach, zwana też Za Zielonym Mostem. Sława tego miejsca dorównywała Ostrej Bramie. Toteż żaden z pielgrzymów nawiedzających Matkę Boską Ostrobramską nie mijał Snipiszek. Niestety dziś kapliczka i figura Cudownego Jezusa nie istnieje, podczas II Wojny Światowej zniszczyły ją wojska radzieckie. Pozostało wiele medalików jako pamiątka tego niezwykłego, słynącego łaskami miejsca. Rewoliński zamieszcza ich kilkadziesiąt.

Koniec XIX w. , srebro, sygnowany A.R., ta sygnatura posługiwali się Antoni Rykert i Antoni Romanowski.

NAJŚWIĘTSZE SERCA

MEDALIKI NAJŚWIĘTSZEGO SERCA JEZUSA I NIEPOKALANEGO  SERCA MARYI

         Kult Najświętszego Serca Jezusa wywodzi się ze średniowiecza. Zawdzięczamy go trzem świętym: Mechtyldzie, Gertrudzie i Małgorzacie z Kortony. To one w XIII w. rozpowszechniały nabożeństwo do Najświętszego Serca. Kult ten łączono także z czcią dla Serca Maryi . W 1648r. św. Jan Eudes wydał specjalną książeczkę poświęconą czci Najświętszych Serc.

1.XVII w.

 Jednak najbardziej do rozpowszechnienia się tego kultu przyczyniły się objawienia św. Małgorzacie Marii Alecoque ( B: 1864 , K: 1920) i obietnice związane z noszeniem wizerunku Najświętszego Serca Jezusa. Wizerunek ten pojawił się zarówno w formie obrazka jak i medalika. 

2. Medalik XIX w. upamiętniający beatyfikacji M. M. Alecoque 1864 r. syg L. Penin

3. Medalik upamiętniający objawienie Małgorzacie Marii Alecoque, być może kanonizacyjny (1920)

4. Medalik XIX/XX w ., miedź złocona. Na rewersie napis „Imiona tych co nabożeństwo do Mego serca 

wytrwale rozpowszechniać będą, wyryte zostaną w tem sercu na wieki”

5. Medalik aluminiowy, sygnowany PB, początek XX w. Medalik szkaplerzny. (Paweł Bitschan syn)

Wizerunkowi Serca Jezusa często towarzyszy obraz Serca Maryi. Jeszcze do połowy XX w. w Polsce powszechnym było obdarowywanie panny młodej, przez rodziców, parą obrazów przedstawiających Najświętsze Serce Jezusa i Niepokalane Serce Maryi. Medaliki z tymi wyobrażeniami spotykamy już w XVII w, ale szczególnie dużo bito ich w wieku     XIX . Wizerunki Najświętszych Serc znalazły  się także na Cudownym medaliku i od 1910  Najświętsze Serca Jezusa znalazło się na większości medalików szkaplerznych.

6.S. CORDA – Św. Serca XVII w.     

  

        7.św. Serca Jezusa i Maryi XVIII w.    

  8.XIX w.

9,10,11. Polska XIX w.

                                                                                 12.Niemcy XIX w.

13.XVIIIw. Francja

14XIX w. Francja

15.XIX w.